Merlot

Merlot is een blauwe druivensoort die gebruikt wordt voor het maken van wijn. Zij is één van de traditionele druivensoorten van de Franse Bordeaux-streek, zowel in de Médoc, waar de Cabernet Sauvignon domineert, als in Pomerol en Saint-Émilion. De druif is iets groter en heeft een dunnere schil dan de cabernet sauvignon.

De Merlot is een internationale druivenras en is in geur en smaak vooral te herkennen aan kersen, bessen en pruimen. De wijnen van deze druif zijn over het algemeen sappiger en soepeler dan die van de cabernet sauvignon, met minder tannine. Daardoor zijn ze vaak gemakkelijker en jonger te drinken. Het zijn gulle wijnen met veel smaak.

Deze druivensoort wordt in de Côtes de Gascogne gebruikt voor rode wijn en rosé wijn.

Buiten Frankrijk is Californië een belangrijke producent van merlotwijn. Men kwam er in de jaren zeventig tot de ontdekking dat merlot niet alleen goed functioneerde in een assemblage naar Frans model, maar ook op zichzelf, als cépage, een prima wijn kan voortbrengen.

Verder wordt er merlotwijn geproduceerd in Italië (vooral in het Noord-Oosten), Zuid-Afrika, Nieuw-Zeeland, Australië - waar het merlot-areaal de voorbije tien jaar is vernegenvoudigd) - en Zuid-Amerika, met name in Chili.

Sangiovese

De Sangiovese druif is een uit Emilia-Romagna of Toscane afkomstige druivensoort. Vanwege regionale mutaties kent hij in Italië diverse gedaanten. Wijnen van sangiovese hebben gewoonlijk een gemiddelde tot diepe kleur, redelijk wat zuren, een variabele dosis fruit en een sterk wisselend tanninegehalte. Hoe uiteenlopend deze wijnen kunnen zijn, blijkt bij het proeven van Chianti, een wijn die voor minimaal 70 % uit druiven van dit ras bestaat.

Sterke groeier, die zeer gevoelig is voor grauwe schimmel vanwege de zeer dunne schil van de druif. Langzame groeier, waardoor dit ras pas laat tot volle rijping komt. Kan goed tegen extreme droogte doordat de wortels zeer diep gaan en dus voldoende water kunnen opnemen. De opbrengst per hectare kan hierdoor behoorlijk hoog zijn. Een ondergrond van leem lijkt toch de hoogste garantie te bieden voor een hoge kwaliteit, terwijl een hoge ligging niet wenselijk is omdat de druif dan niet tot volle rijping kan komen.

Wijnen van deze druif hebben gewoonlijk een gemiddelde tot diepe kleur, redelijk wat zuren, een variabele dosis fruit en een sterk wisselend tanninegehalte. Hoe uiteenlopend deze wijnen kunnen zijn, blijkt bij het proeven van Chianti, een wijn die voor minimaal 70% uit druiven van dit ras bestaat.

Chardonnay

De Chardonnay druif is een witte druif, zeer geschikt voor vinificatie en rijping op hout. Verder is het een vroegrijpe druif die resistent is tegen kou maar tevens tegen warmte kan. Deze druif wordt veel gebruikt voor mousserende wijnen, zoals champagne. Hij geeft stevige, volle wijn met karakter en een delicaat bouquet. De druif kan zeer verschillende wijnen voortbrengen, van Chablis tot een Saint-Véran uit het zuiden van de bourgognestreek. Hij is verwant aan de andere bourgogne- en champagnedruif de pinot blanc, waar hij erg op lijkt. De chardonnay heeft echter een andere smaak. Hij wordt ook wel weisser klevner genoemd (in de Elzas), pinot blanc chardonnay, beaunois en ook auvernat blanc.

In vergelijking met de sauvignon blanc of de gewürztraminer is zijn geur en aroma niet bijzonder krachtig. In koelere klimaatzones heeft hij een groeneappelsmaak, in mildere temperatuurzones een meloensmaak, en in de warme temperatuurzones smaakt de wijn naar exotische vruchten, zoals ananas en mango. Chardonnay rijpt betrekkelijk vroeg en kan een hoog alcoholgehalte halen, waardoor hij bedrieglijk zoet smaakt. Een goed gevinifieerde chardonnay zal een lange afdronk hebben. De chardonnaydruif is ideaal om wijnen te maken die op eiken vaten worden gelagerd. Wijn met deze zogenaamde 'houtopvoeding' krijgt vanilletonen in haar smaak.

Meestal zal een goede chardonnaywijn een tweede fermentatie hebben gehad, de zogenaamde malolactische gisting. Deze heet zo omdat het naar groene appelen ruikende, venijnige appelzuur wordt omgezet in het mildere melkzuur

Sémillon

De Sémillon druif is een wat moeilijk plaatsbaar wit druivenras dat wereldwijd op grote schaal wordt gekweekt maar vaak niet geheel tot zijn recht komt. De Sémillon kan onder de juiste omstandigheden prachtige fijne wijnen opleveren die goed kunnen ouderen. De druif levert wijnen op met veel extract en weinig zuren. Men ruikt en proeft abrikoos, mango en perzik. De Sémillon is goed geschikt voor opvoeding en lagering op eiken vaten. De wijn kan dan een rijke smaak ontwikkelen.

Het beroemdst is deze druivensoort in de edele zoete wijnen uit het Bordeauxgebied Sauternes of in de hoog geclassificeerde, droge, witte wijnen uit Bordeaux.

De Sémillon druif komt ook voor onder de naam Sémillion.

De soort wordt uiteraard ook gebruikt in andere witte wijnen, bijvoorbeeld die van de Côtes de Gascogne.

Garganega

De Garganega is een laatrijpende druivensoort voor witte wijn uit Italië. Deze druivensoort staat aan de basis van Soave, de bekende witte wijn uit Noord-Italië.

Cortese

Grenache

Grenache is een sterke druivensoort voor rode wijn, die goed tegen extreme hitte kan. De druif heeft een dunne schil met weinig pigment en is daarom zeer geschikt om rosé te produceren. De rode wijnen van Grenache kunnen wat weinig kleur hebben. De druif rijpt lang en kan zo een zeer hoog suikerniveau ontwikkelen. De wijnen van de Grenache kenmerken zich door een zeer fruitige bijna zoete smaak waarin bramen en wat peper zijn te ontdekken. De Garnacha is in Spanje’s enorme wijnbouwareaal de meest aangeplante donkere wijnstok. Hij is een van de ingrediënten van Spanje’s beroemde wijn Vega Sicilia, ook is hij belangrijk in de Châteauneuf du Pape.

Riesling

Riesling is een witte druivensoort. Oorspronkelijk zou het een afstammeling zijn van de Heunisch-druif en een Traminer variant. De druif staat als één van de beste soorten bekend. Vooral in Duitsland en de Elzas is zij zeer geliefd.

Deze druif is pas laat rijp, meestal pas eind september of begin oktober en heeft dan een goudgele kleur met wat kleine spikkeltjes op de schil. De riesling is geschikt voor de productie van droge en elegante wijnen. Haar wereldbekendheid is echter te danken aan de zoete wijnen die deze druivensoort voort kan brengen. De Rieslingdruif kan wijnen van zeer grote klasse voortbrengen en zijn dan ook lang houdbaar. De druivenstokken staan voor deze hoge kwaliteitswijnen (Duits: Spitzenweinen) dikwijls tegen steile hellingen aangeplant.
Aan het begin van de 20e eeuw waren de Riesling-wijnen uit de Rheingau en Moezel vaak duurder dan de meest bekende wijnen uit de Bordeaux.
Behalve in Duitsland en de Elzas is de Riesling ook aangeplant in Oostenrijk, Noord-Italië, Luxemburg, Verenigde Staten en Australië. In steeds meer landen komt deze druivensoort voor.
In Duitsland wordt de Rieslingdruif ook wel “De Koningin van de druiven” genoemd.
Duitse wijnen gemaakt van Rieslingdruiven kunnen jong gedronken worden. Bepaalde spitzenklasse-wijnen kunnen echter ook zeer goed ouderen.